સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું? – A Gujarati Poetry by Swati Joshi

હું કંઈ થોડું કહું ને તું જો સમજે પૂરું,

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

આપણ સંગાથે ચાલતા જઈએ કશે;

જ્યાં મારગ લીલો ને મહીં ફૂલો હશે,

વાતની અધૂરપને ભાવ વડે ભરવાને –

ધીમેથી હું ડાળથી એક પાંદડું તોડું,

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

કહેવું ઘણું હો પણ કહી ન શકીએ જયારે;

લાગણીની ભરતીમાં સંગે વહી ન શકીએ ત્યારે,

ઉસ જેવા કહેણનું ભરીને હું હાંડલું –

એય ને આઘે જઈને ફોડું,

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

વાતગરા દિવસો ને મૂંગી રાતોની જોડમાં;

ફરજ ઊભી હો જ્યાં લાગણીની હોડમાં,

તોયે ‘રામ-મિલાઇ’ બેલડી –

જો ન લાગે કજોડું,

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

વિચારોને શું એ તો કાંટા થઇ ઉગી નીકળે;

શબ્દ બની ભોંકાય ને રાતા સંવેદનો નીંગળે,

અણધારી માફીનાં આછેરા ઉંટણે –

બાઝે એ ઘા પર જો રૂઝનું પોડું,

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

કરવા ખાતર જ કરીએ એવી વાતો પણ જરૂરી છે;

બિલ્લોરી કાચે અર્થ ખોળીએ, એ વાત નહીં મજૂરી છે,

ગમતીલી કે ચાહે વણગમતી વાત્યુંમાં –

ન તું કંઈ ઉથાપે, ન હું કંઈ વખોડું!

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

સગપણમાં તંતને ખંત વડે ખાળીએ જો;

નિષ્ઠા, વિશદતાને ધરમ કરી પાળીએ તો,

તારી સાચુકલી નજરુંના નિવેદને –

હું સંગે આખું જીવતર ખેડું!

સંબંધમાં એનાથી હોય શું રૂડું?

– ઉસ જેવા – ખારાં, નુકસાન પહોંચાડે તેવા,
– હાંડલું – નાનું માટલું,
– રૂઝ – રુઝાવું, ઘા સાજો થવા લાગવો,
– વાતગરા – બોલકા,
– ઉંટણે – લેપ, ઉબટન વડે,
– વાત્યું – વાતો,
– તંત – હઠ, જીદ,
– ખંત – મહેનત, પ્રયાસ,
– નિષ્ઠા – પ્રામાણિકતા,
– વિશદતા – પારદર્શિતા
– સાચુકલી – સાચી, પ્રામાણિક