આપી શકો તો… – A Gujarati Poetry

માણસ હોવું એટલે શું? એ જેમને જાણ છે અને સતત એ અનુભૂતિ સાથે જીવી રહેલા દરેક પાત્રને સમર્પિત!

ગૌરવ મનુષ્ય હોવા તણું ન રાખે મને કંઈ માગવાનાં મેળમાં,

ચપટી, શેર કે ખાંડી, શોધું હું શુદ્ધ લાગણી દુનિયાની ભેળસેળમાં!

સમય આપનો બન્યો ગુલામ નકદી તણો;

ન આવી શકો આપ મુજ સુધી, હો દિલમાં તમ ભાવ ઘણો,

હૈયા કેરાં દાનની તો આસ ક્યાંથી રાખવી?

અમે ખાઈશું અમીનો ઓડકાર મુઠ્ઠીભર ભાવના નિર્ભેળમાં!

ગૌરવ મનુષ્ય હોવા તણું ન રાખે મને કંઈ માગવાનાં મેળમાં,

ચપટી, શેર કે ખાંડી, શોધું હું શુદ્ધ લાગણી દુનિયાની ભેળસેળમાં!

ભેંટ, જર કે મિલકતોનું મારે શું છે કામ રે?

રળવી જ હો જો સંપત્તિ, છે હૈયે પૂરતી હામ રે,

ન આસ તમથી દયાની, ન બક્ષીસોની દરકાર છે;

અમ ભર્યું-ભર્યું લઈશું જીવી, તમથી જરા મનમેળમાં!

ગૌરવ મનુષ્ય હોવા તણું ન રાખે મને કંઈ માગવાનાં મેળમાં,

ચપટી, શેર કે ખાંડી, શોધું હું શુદ્ધ લાગણી દુનિયાની ભેળસેળમાં!

સુખની કરી ન કલ્પના, ન વાસના, ન કામના,

લીધા ન શ્વાસ અણહકનાં, નથી કરી કો યાચના,

સાફ નિયત અને પૂરા મનથી જો દઈ શકો તો સાથ દો;

તો,

ઇન્દ્રનો વૈભવ હો ઝાંખો, અમ ખુમારી, તમ સદ્ભાવ નાં સુમેળમાં!

ગૌરવ મનુષ્ય હોવા તણું ન રાખે મને કંઈ માગવાનાં મેળમાં,

ચપટી, શેર કે ખાંડી, શોધું હું શુદ્ધ લાગણી દુનિયાની ભેળસેળમાં!